اثر میلر
در علم الکترونیک، اثر میلر به افزایش ظرفیت معادل ورودی در یک تقویت کننده ولتاژ معکوس گفته میشود که به خاطر تقویت اثر خازنی بین پایانههای ورودی و خروجی رخ میدهد. ظرفیت افزایش یافته به خاطر اثر میلر از رابطهٔ زیر محاسبه میشود:
که در آن بهرهٔ تقویتکننده و c ظرفیت فیدبک است.
اگرچه اثر میلر معمولاً به ظرفیت خازنی اشاره دارد ولی هر امپدانسی بین گرهٔ ورودی و گرهٔ دیگر میتواند امپدانس ورودی تقویتکننده را بر اثر این اثر تغییر دهد.
تاریخچه
اثر میلر به پاس خدمات جان میلتون میلر نامگذاری شد.[1]
اشتقاق

- .
امپدانس ورودی مدار به صورت زیر است:
اگر Z یک خازن با امپدانس باشد، امپدانس ورودی حاصل به صورت زیر خواهد بود:
تأثیر بر پاسخ فرکانسی

تصویر۲: تقویت کننده با ظرفیت فیدبک CC.
جستارهای وابسته
- نظریه میلر
منابع
- John M. Miller, "Dependence of the input impedance of a three-electrode vacuum tube upon the load in the plate circuit," Scientific Papers of the Bureau of Standards, vol.15, no. 351, pages 367-385 (1920). Available on-line at: http://web.mit.edu/klund/www/papers/jmiller.pdf .
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Miller effect». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۰۶ ژوئیه ۲۰۱۴.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.