دارتالاب
دارتالاب، سَرو مُرداب، یا سرو تالاب (Taxodium distichum) گونهای از درختان مخروطی و بومی جنوب خاوری ایالات متحدهاست و به صورت طبیعی در کرانههای خلیج مکزیک و اقیانوس اطلس گستردهاست. دارتالاب درختی از شاخه مخروطیان[1] رده ناژویان،[2] راسته کاجیان،[3] تیرهٔ سَرویان[4] و سردهٔ دارتالاب[5] است.
دارتالاب | |
---|---|
![]() | |
دارتالاب | |
آرایهشناسی | |
فرمانرو: | گیاهان |
دسته: | مخروطیان |
رده: | ناژویان |
راسته: | کاجیان |
تیره: | سرویان |
سرده: | دارتالاب |
گونه: | T. distichum |
نام علمی | |
Taxodium distichum (L.) Rich. | |
دارتالاب از گونههای خزانکننده با خزانی به رنگ قرمز شرابی و زودرُست است. این گونه در رویشگاههای طبیعی خود با تنه صاف و مستقیم به قطر ۱ تا ۷/۱ متر و به ارتفاع ۴۰ متر گزارش شدهاست.[6]
ریشههای درختان دارتالاب از نوع ریشههای تنفسگر[7] هستند. این ریشهها در بعضی از گیاهانی که در باتلاقها یا نواحی جزر و مد ظاهر میشوند دیده میشود. طول برخی از این ریشهها ممکن است به دو متر نیز برسد. ریشههای تنفسگر بر خلاف ریشههای معمولی به طرف هوا رشد کرده از آب و خاک خارج شده کمک به تنفس ریشه گیاه میکنند.
بزرگترین درخت موجود از نوع دارتالاب تکدرختی است که به آن نام سناتور دادهاند و در نزدیکی لانگوود ایالات فلوریدای آمریکا واقع شدهاست. بلندای این درخت ۳۵ متر و قطر تنهٔ آن ۳۴۴ سانتیمتر و حجم آن ۱۱۹٫۴ متر مکعب برآورد میشود. البته بلندترین دارتالاب در نزدیکی ویلیامزبورگ ایالت ویرجینیا قرار دارد که ارتفاع آن ۴۴ متر است.[8]
برای کشت این گیاه در جنگلهای شمال ایران بررسیهایی صورت گرفتهاست.[6]
نگارخانه
- زانوهای یک دارتالاب در بخش چستر، پنسیلوانیا
- نمای نزدیک از برگ
- یک دارتالاب بزرگ در بلژیک یا قطر ۲٫۷۳ متر
- یک دارتالاب در زمستان
- یک بونسای از یک دارتالاب
منابع
*Farjon, A. (۲۰۰۵). Monograph of Cupressaceae and Sciadopitys. Royal Botanic Gardens, Kew. ISBN 1-84246-068-4
- Pinophyta
- Pinopsida
- Pinales
- Cupressaceae
- Taxodium
- بررسی رویش دارتالاب در اراضی ماندابی غرب گیلان (Taxodium distichum (L.) Rich: ذوقعلی سیاهیپور بالاده، بیتاله امانزاده. ص ۹۸
- Pneumatophores
- Gymnosperm Database: Taxodium distichum بایگانیشده در ۹ مه ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine، بازدید: ۹ اکتبر ۲۰۰۸