نارگیل دریایی
نارگیل دریایی یا لودوسیا یا کشکول(نام علمی: Lodoicea maldivica)، آرایه تکنمونه و سردهای از تیره نخل است. این گیاه بومزاد جزیره پراسلین در کشور سیشل است. این گیاه در جزایر کوچک نزدیک پراسلین هم یافت میشود.
لودوسیا یا نارگیل دریایی | |
---|---|
رشد، همراه میوه | |
وضعیت بقا | |
آرایهشناسی | |
فرمانرو: | گیاهان |
(طبقهبندینشده): | گیاهان گلدار |
(طبقهبندینشده): | تکلپهایها |
(طبقهبندینشده): | تکلپهایهای برگبیدی |
راسته: | خرماسانان |
تیره: | نخل |
زیرخانواده: | Coryphoideae |
تبار: | Borasseae |
سرده: | Lodoicea Comm. ex DC. |
گونه: | L. maldivica |
نام علمی | |
Lodoicea maldivica | |
مترادف[2] | |
فهرست
|
توصیف
ارتفاع درخت معمولاً به ۲۵ تا ۳۴ متر میرسد. درختی به بلندی ۷،۵۶ متر که پس از افتادن به زمین اندازهگیری شد، رکورد بلندترین ارتفاع را داشت.[3]برگها به شکل بادبزن هستند، و ۷ الی ۱۰ متر طول و ۵/۴ متر عرض و در گیاهان بالغ ۴ دمبرگ دارند. بههرحال گیاهان جوان دمبرگهای خیلی درازی تا ۹ متر[4][5] و حتی ۱۰ متر هم تولید میکنند.[6] گیاه دوپایه است و گلهای نر و ماده روی پایههای جداگانه قرار دارند. گلهای مذکر در یک گلآذین شاتونمانند تا طول بیش از ۱ متر قرار گرفتهاند که طی یک دوره ۱۰ ساله به تولید گرده ادامه میدهد. این گلآذین یکی از طولانیترین زندگیهای شناخته شدهٔ گلآذینها را دارد. قطر میوه بالغ ۴۰–۵۰ سانتیمتر و وزن آن ۱۵–۳۰ کیلوگرم است و در فرمانرو گیاهان بزرگترین بذر را دارد. این میوه، که برای بالغ شدن به ۶–۷ سال و جوانه زدن دو سال دیگر برای نیاز دارد. گاهی اوقات به عنوان نارگیل دریایی، یا سیشل هم نامیده میشود.[7] در حالی که ویژگیهای لودوسیا شبیه به سایر درختان جنگلهای یکپارچه در مناطق گرمسیری مرطوب است، ویژگیهای منحصر به فردی هم مانند: بذر بزرگ، ساختمان قیفی-شکل مؤثر و جامعهٔ متنوعی از حیوانات مرتبط دارد. این ویژگیها میگوید که تاریخ تکاملی طولانی تحت شرایط نسبتاً پایدار داشتهاست.[8] از شش گونه نخل منحصر به فردی که در سیشل وجود دارد، لودوسیا تنها مورد واقعی از غولپیکری جزیرهای-ویژگی منحصر به فرد در بین رستنیهای سیشل- در بین گیاهان گلدار سیشل است.[9] این گیاه دارندهٔ پنج رکورد گیاهشناسی است:میوه این درخت با وزن بیش از ۴۲ کیلوگرم بزرگترین میوه وحشی است که تاکنون ثبت شدهاست. (گرچه وزن کدو تنبل اهلی و هندوانه میتواند بیش از این هم باشد)؛ بذرهای بالغ این گیاه با وزن ۱۷٫۶ کیلوگرم بزرگترین بذرهای دنیا هستند.[10][11][12] بذر جوانه زده این گیاه، طولانیترین لپه شناخته شده را با طول بیش از چهار متر تولید میکند. در بین نخلها بزرگترین گلهای ماده را تولید میکنند.[11][12] و لودوسیا کارآمدترین گیاه شناخته شده در بازیابی مواد مغذی از برگهای در حال مرگ است.[13][14]
از بین شش گونه نخل موجود در سیشل لودوسیا تنها گونهٔ دوپایه است و گلهای نر و ماده آن در روی گیاهان متفاوتی قرار دارند.[15]
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Lodoicea». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۷.
- "Lodoicea maldivica". IUCN Red List of Threatened Species. Version 2011.1. International Union for Conservation of Nature. 2011. Retrieved 10 November 2011.
- "The Plant List: A Working List of All Plant Species". Retrieved May 16, 2014.
- JOURNAL OF THE PROCEEDINGS OF THE LINNEAN SOCIETY OF LONDON - BOTANY Vol. 9 (1866) p. 260.
- BIOTROPICA Vol. 15 # 1 (March 1983) p. 18 Fig 3
- E.J.H. Corner, NATURAL HISTORY OF PALMS (Berkeley: Univ. Calif. Press, 1966) pp. 314-315.
- Rene Coativy in THE PALM JOURNAL # 195 (Summer 2010) p. 6 plus photo inside front cover p. 1
- "Royal honeymooners' 'erotic' souvenir". BBC News. 16 July 2011.
- Edwards, Peter J.; Fleischer-Dogley, Frauke; Kaiser-Bunbury, Christopher N. (2015). "The nutrient economy of Lodoicea maldivica, a monodominant palm producing the world's largest seed". New Phytologist. 206 (3): 990–999. doi:10.1111/nph.13272. PMID 25616088.
- Proctor, J. (1984). "Vegetation of the granitic islands of the Seychelles". In Stoddart, D. R. Biogeography and Ecology of the Seychelles Islands. W. Junk. ISBN 978-90-6193-881-1. OCLC 906429733.
- Ecott, Tim (16 July 2011). "Royal honeymooners' 'erotic' Seychelles souvenir". BBC - From Our Own Correspondent. Retrieved 17 July 2011.
- Uhl and Dransfield, 1987.
- Wise, R. (1998). A Fragile Eden. New Jersey: Princeton University Press.
- Science News (May 16, 2015) p.5.
- https://www.newscientist.com/article/dn26930-the-secret-of-the-worlds-largest-seed-revealed/
- Edwards, Kollmann & Fleischmann's selective review of the biology of the species (2002)