شمش (ایزد)
شَمَش (به اکدی: 𒀭𒌓، dŠamaš) خدای آفتاب آشوریان و بابلیان که در حماسه گیلگمش از آن یاد میشود.[1][2]
شَمَش | |
---|---|
خدای خورشید، رستگاری، عدالت، پیشگویی و قانون | |
![]() شمش (نشسته) نمادهای اقتدار را به حمورابی تحویل میدهد؛ سنگبرجستهٔ بالای قانون حمورابی | |
Planet | خورشید |
نماد | نماد خورشید/ستاره، نشان خورشید بالدار، شیر |
همسر/همسران | Aya |
والدین | سین (ایزدبانو) و نینگال |

نقش خدای بینالنهرینی شَمَش در یک برجسته کاری آشوری در قصر نمرود (۸۶۰–۸۶۵ قبل از میلاد)

مهر استوانهای از سنگ آهک از میان رودان و نقش آن: پرستش شمش، محفوظ در موزه لوور
وی به گیلگمش دستور میدهد به همکاری یار خود (انکیدو) با هومبابا به پیکار برخیزد و او را به سبب گناهان بسیار در خون کشد. شمش نگهدار دو پهلوان بود و در حین نبرد با خومبه به ایشان را قوت قلب میداد.
پانویس
منابع
- گیل گمش، ترجمه احمد شاملو، نشر چشمه
- گئورگ بورکهارت (۱۳۸۳)، «۱»، گیلگمش (کهنترین حماسهٔ بشری)، ترجمهٔ داوود منشی زاده (ویراست اول)، نام شهر محل چاپ: نشر اختران، شابک ۹۶۴-۷۵۱۴-۴۸-۴
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.