محمد محبیان
محمد محبیان، معروف به محمد (زادهٔ ۲۷ مهر ۱۳۶٠ در تهران[1])، خوانندهٔ ایرانی است. او فعالیت خود را در سال ۱۳۸۳ و با آلبوم جوونی با همراهی پدرش حبیب آغاز کرد.[2][3]
محمد محبیان | |
---|---|
![]() | |
اطلاعات پسزمینه | |
نام(های) دیگر | محمد |
زاده | ۲۷ مهر ۱۳۶۰ (۳۹ سال) تهران |
ژانر | موسیقی پاپ ایرانی |
ساز(ها) | گیتار-پرکاشن |
سالهای فعالیت | ۱۳۸۳–تاکنون |
همکاریهای مرتبط | حبیب محبیان (پدر) |
زندگینامه
محمد در تهران به دنیا آمد. بعد از انقلاب اسلامی و در پی ممنوعیت خواندن پدرش حبیب، در سال ۱۳۶۲[4] به همراه پدرش حبیب و مادرش ناهید ایران را ترک کرد و درلس آنجلس در ایالات متحده آمریکا ساکن شد.[3][5]
محمد به دین اسلام اعتقاد دارد. وی مدتی در مسجد لس آنجلس مؤذن بودهاست.[4]
خوانندگی
محمد به دلیل علاقه به خوانندگی با آهنگسازی و شعر پدرش، آلبوم جوونی در سال ۱۳۸۳، آلبوم خودشه در سال ۱۳۸۵ و آلبوم ایران بانو را در سال ۱۳۸۷ با همراهی پدرش وارد بازار کرد.[4][6]
فعالیتها
آلبومها
تک آهنگها
نام ترانه | ترانهسرا | آهنگساز | تنظیمکننده |
---|---|---|---|
اگه تو مال من بودی | مریم حیدرزاده | اورانیوم | التون فرخ آهی |
میونبری | نگین فرهمند | حبیب | مهرزاد |
مرد تنهای شب (بازخوانی) | سعید قائم مقامی | حبیب | حبیب |
بوی دریا | علی دیباج | علی دیباج | میلاد بهشتی |
پرواز حبیب | حبیب و علی ثابت قدم | حبیب | میلاد بهشتی |
پدر | بهروز دره قایدی | فریان | فریان |
یادتو | بنیامین عمران | حبیب و بنیامین عمران | بنیامین عمران |
یاد گریه هات (با حبیب) | حبیب | حبیب | بنیامین عمران |
اشتباه | حبیب | حبیب | بنیامین عمران |
پاییز | فروغ فرخزاد | بنیامین عمران | بنیامین عمران |
جوونی ۲ | حبیب | حبیب | بنیامین عمران |
قصه من | فریان | حبیب و فریان | فریان |
مهوش | اشعارحافظ | حبیب | بنیامین عمران
حاشیههامحمد در سال ۱۳۸۷ در دوبی بود که به دلیل ناراحتی قلبی و برای درمان آن به ایران آمد.[7] هنگام مهاجرتِ پدر و مادرش در سال ۱۳۸۸ به ایران آنها را همراهی کرد و بعد از مدتی به آمریکا بازگشت.[6][8] محمد بعد از درگذشت پدرش و برای برگزاری مراسم هفتم و چهلم به ایران آمد. این اولین باری بود که رسانههای ایرانی عکسهای حضور او در ایران را منتشر کردند.[9][10][11][12] اذان خواندن او در مسجد قدس نیاستهٔ رامسر[13][14] و قرآن خواندنش بر سر مزار حبیب نیز در رسانهها بازتاب داشت.[12] او طی چندین نامه و مصاحبه، نامهٔ پدرش به احمدینژاد رئیسجمهور سابق ایران را تکذیب کردهاست.[15][16][17][18] منابع
پیوند به بیرون |