نظریه زبانهای برنامهنویسی
نظریه زبانهای برنامه نویسی (به انگلیسی: PLT)، شاخهای از علوم رایانه است که به طراحی، پیادهسازی، تجزیه و تحلیل، خاصیتها و طبقهبندی زبانهای برنامهنویسی و ویژگیهای فردی آنها میپردازد.

حرف کوچک یونانی λ (لامبدا) نماد غیر رسمی زمینه تئوری زبان برنامه نویسی است.
این شاخه وابسته و مؤثر در ریاضیات، مهندسی نرمافزار و زبانشناسی است و با نتایج منتشر شده در مجلات متعدد در زمینه پژوهشی فعال است، و همچنین در علوم عمومی رایانه و انتشارات مهندسی.
تاریخچه
از بعضی جهات، تاریخ تئوریهای برنامهنویسی حتی کهنتر از توسعه زبانهای برنامهنویسی است. حساب لامدا (lambda calculus)، توسعه یافته توسط آلونزو چارچ و استفان کول کلین در سال ۱۹۳۰ است که توسط برخی به عنوان اول زبان برنامهنویسی در نظر گرفته شدهاست، اگرچه آن را به عنوان محاسبات مدل به جای وسیلهای برای برنامه نویسان برای شرح الگوریتم به سیستم رایانهای در نظر گرفته شدهاست.
جستارهای وابسته
منابع
- Programming language theory، برداشت شده در ۴ آوریل ۲۰۱۲.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.