اوون ویلسون
اوون کانینگهام ویلسون (به انگلیسی: Owen Cunningham Wilson) (زاده ۱۸ نوامبر ۱۹۶۸) بازیگر، کمدین و فیلمنامهنویس آمریکایی است.
اوون ویلسون | |
---|---|
![]() ویلسون در مه ۲۰۰۷ | |
نام اصلی | اوون کانینگهام ویلسون |
زمینه فعالیت | بازیگر |
تولد | ۱۸ نوامبر ۱۹۶۸ (۵۲ سال) دالاس، تگزاس، آمریکا |
ملیت | آمریکایی |
سالهای فعالیت | ۱۹۹۴–اکنون |
صفحه در وبگاه IMDb |
زندگینامه
ویلسون در دالاس تگزاس به دنیا آمد. او فرزند لورا کانینگهام ویلسون (عکاس) و رابرت اندرو ویلسون تهیهکننده آگهیهای بازرگانی و گردانندهٔ یک ایستگاه تلویزیون عمومی است. اوون یک برادر بزرگتر به نام اندرو و برادری کوچکتر به نام لوک دارد که هردو دستاندرکار سینما هستند.[1] خانواده او ایرلندیتبار و کاتولیک هستند.[2]
اقدام به خودکشی
ویلسون در اوت ۲۰۰۷ با مصرف مقدار نامشخصی قرص و زدن رگ دست چپ خود، اقدام به خودکشی کرده بود اما خیلی زود توسط یکی از بستگانش در حالی که بیهوش و غرق در خون بود به بیمارستان منتقل شد و با تلاش پزشکان از مرگ نجات یافت.[3] او پس از خودکشی از رسانهها خواسته بود که او را به حال خودش رها کنند تا در آرامش هرچه زودتر بهبود یابد. ویلسون سرانجام پس از چند ماه برای اکران افتتاحیه فیلم دارجیلینگ با مسئولیت محدود (وس اندرسون) در لس آنجلس در انظار عمومی ظاهر شد و بهشدت مورد تشویق حاضران قرار گرفت.[4]
حرفه
اوون ویلسون نخستین بار در فیلمی از وس اندرسون به نام موشک شیشهای (۱۹۹۶) بازی کرد. ویلسون دوستی نزدیکی با اندرسون دارد و پس از آشنایی با او در نوشتن فیلمنامه ۳ فیلم نخست اندرسون به نامهای موشک شیشهای، عجول و تننبامهای پرشکوه با او همکاری کرد. او در سال ۲۰۰۱ به خاطر نوشتن فیلمنامه تننبامهای پرشکوه نامزد جایزه اسکار شده بود.
فیلمشناسی
- منور (۱۹۹۶)
- پسر کابلی (۱۹۹۶)
- نیمهشب ماندگار (۱۹۹۷)
- آرماگدون (۱۹۹۸)
- راشمور (۱۹۹۸، فیلمنامه)
- هیت ویژن و جک (۱۹۹۹)
- فراموش نشدنی (۱۹۹۹)
- صبحانه قهرمانان (۱۹۹۹)
- مرد منفی (۱۹۹۹)
- ملاقات با والدین (۲۰۰۰)
- ظهر شانگهای (۲۰۰۰)
- پشت خطوط دشمن (۲۰۰۱)
- خانواده اشرافی تننبام (۲۰۰۱، نامزد اسکار بهخاطر نوشتن فیلمنامه)
- زولندر (۲۰۰۱)
- من جاسوس (۲۰۰۲)
- شوالیههای شانگهای (۲۰۰۳)
- آره درسته! (۲۰۰۳، نقش فرعی افتخاری)
- زندگی در آب با استیو زیسو (۲۰۰۴)
- ملاقات با فاکرها (۲۰۰۴)
- دور دنیا در ۸۰ روز (۲۰۰۴)
- استارسکی و هاچ (۲۰۰۴)
- زندگی در آب با استیو زیسو (۲۰۰۴)
- جهش بزرگ (۲۰۰۴)
- داستان وندل بیکر (۲۰۰۵)
- مهمانان ناخوانده عروسی (۲۰۰۵)
- شب در موزه (۲۰۰۶)
- شما، من و دوپری (۲۰۰۶)
- ماشینها (۲۰۰۶، صداپیشه)
- دارجلینگ محدود (۲۰۰۷)
- دریلبیت تیلور (۲۰۰۸)
- مارلی و من (۲۰۰۸)
- شب در موزه: نبرد اسمیتسونین (۲۰۰۹)
- آقای فاکس شگفتانگیز (۲۰۰۹، صداپیشه)
- از کجا میدانی (۲۰۱۰)
- فاکرهای کوچک (۲۰۱۰)
- مارمادوک (۲۰۱۰)
- گذرگاه (۲۰۱۱)
- ماشینها ۲ (۲۰۱۱، صداپیشه)
- نیمهشب در پاریس (۲۰۱۱)
- بیگ یر (۲۰۱۱)
- شما اینجایید (۲۰۱۳)
- پرندگان آزاد (۲۰۱۴، صداپیشه)
- کارآموز (۲۰۱۳)
- خباثت ذاتی (۲۰۱۴)
- قهرمان شهر رنگی (۲۰۱۴)
- شب در موزه: راز مقبره (۲۰۱۴)
- هتل بزرگ بوداپست (۲۰۱۴)
- اونجوری بامزه است (۲۰۱۴)
- گریزناپذیر (۲۰۱۵)
- زولندر ۲ (۲۰۱۶)
- مغزهای متفکر (۲۰۱۶)
- ماشینها ۳ (۲۰۱۷، صداپیشه)
- اعجوبه (۲۰۱۷)
- پدران جایگزین (۲۰۱۷)
منابع
- "زندگینامهٔ اوون ویلسون". filmreference.com. Retrieved 25 May 2009.
- "The Brothers Grin". The Washington Post. Retrieved 25 May 2009.
- «اوون ویلسون: از رسانهها خواهش میکنم، مرا راحت بگذارند». هموطن سلام. دریافتشده در ۲۵ مه ۲۰۰۹.
- «اوون ویلسون بالاخره از گوشه عزلت درآمد!». سینمای ما. بایگانیشده از اصلی در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۰. دریافتشده در ۲۵ مه ۲۰۰۹.