جعفر خندان
جعفر خندان (به ترکی آذربایجانی: Cəfər Xəndan)(متولد ۱۹۱۰ در ایروان - درگذشت ۱۹۶۱ در باکو) نویسنده، شاعر معاصر آذربایجانی بهشمار میرود.[1]
جعفر خندان | |
---|---|
زاده | ۱۹۱۰ ایروان، ارمنستان |
درگذشته | ۱۹۶۱ باکو، جمهوری آذربایجان |
زمینه کاری | نویسنده، شاعر |
ملیت | آذربایجانی |
زندگی
جعفر خندان به سال ۱۹۱۰ در ایروان زاده شد و در طول ۵۰ سال عمر خود قریب به نیمی از آن را در خدمت ادبیات آذربایجان بود. که در راه اعتلای ادبیات آذربایجان آثاری نظیر "معاصر آذربایجان ادبیاتی" (۱۹۳۹)، "ادبیات نظریهسی" (۱۹۴۰)، "۳۰—نجی عصر آذربایجان ادبیات تاریخی" (۱۹۵۶) را از خود برجای گذاشتهاست. وی در دوران جنگ جهانی دوم، در محافل ادبی و شاعران آذربایجان ایران حضور مییافت. موضوعات مورد علاقه شعر وی میهندوستی، تشویق به مبارزه مردم در مقابل اشغالگران بودهاست. منظومه مشهور و بزرگ اشعار جعفر خندان "تبریزین قمری" نام داشت.[2] سپس در بین سالهای ۵۴-۱۹۵۰ مدیریت کرسی ادبیات دانشگاه آذربایجان شوروی را برعهده گرفت. و مابقی عمر خود را تا درگذشتش در رادیو و صدا و سیمای آذربایجان فعالیت کرد.[3]
پانویس
- "Cəfər Xəndan". Cəlil Məmmədquluzadə Ensiklopediyası (به ترکی آذربایجانی). Azərbaycan Yazıçılar Birliyi. Archived from the original on 23 March 2013. Retrieved 23 Mar 2013.
- هیئت، آذربایجان ادبیات تاریخینه بیر باخیش - ج. ۲. تهران، ۲۲۷.
- هیئت، آذربایجان ادبیات تاریخینه بیر باخیش - ج. ۲. تهران، ۲۲۹.
منابع
هیئت, جواد (1369). آذربایجان ادبیات تاریخینه بیر باخیش (به South Azerbaijani). ۲. تهران: وارلیق. p. ۲۲۷.