لطفی الحفار
لطفی الحفار (زاده ۱۸ فوریه ۱۸۸۵[1] – درگذشته ۴ فوریه ۱۹۶۸) یک تاجر و سیاستمدار سوری و از بنیانگذاران تشکل ملی سوریه بود، همچنین چندین منصب وزارتی و نمایندگی سوریه بهخصوص نخستوزیری سوریه را متصدی شدهاست.[2]
لطفی الحفار | |
---|---|
![]() | |
نخستوزیر سوریه | |
مشغول به کار ۱۸ فوریه ۱۹۳۹ – ۱۴ مارس ۱۹۳۹ | |
پس از | جمیل مردم بک |
پیش از | نصوحی سلیم البخاری |
اطلاعات شخصی | |
زاده | ۱۸ فوریه ۱۸۸۵ الشاغور، دمشق، امپراتوری عثمانی |
درگذشته | ۴ فوریه ۱۹۶۸ (۸۲ سال) دمشق، سوریه |
دین | اسلام |
الحفار در سال ۱۹۳۹ به نخستوزیری و در سال ۱۹۴۳ نمایندگی مجلس سوریه رسید، و همچنین در زمان رئیسجمهوری شکری القوتلی و در دولت سعدالله الجابری به عنوان وزیر کشور منصوب شد و تا دولت فارس الخوری نیز ادامه داشت. او در انتخابات ریاستجمهور سوریه در سال ۱۹۵۵ کاندید شد و به نفع شکری القوتلی خود را کنار کشید. الحفار سه بار وزارت داخلی را بر عهده داشت و همچنین پنج بار در انتخابات نمایندگان پیروز شد.[3]
جستارهای وابسته
منابع
- "Lutfi al-Haffar .. A Life March Full Of Struggle And Fight" (PDF). 25 July 2016. Retrieved 28 April 2020.
- Moubayed, Sami M. (2006). Steel & Silk: Men & Women Who Shaped Syria 1900–2000. Cune Press. pp. 235–238. ISBN 1-885942-41-9.
- الاقتصادی: لطفی الحفّار: مؤسّس مؤسسة میاه عین الفیجة
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.