بیطرفی (روابط بینالملل)
بیطرفی بیانگر یک وضعیت حقوقی یک دولت دربرابر جنگ بین سایر دولتها است. دولت بیطرف باید رفتار واحدی در برابر طرفین جنگ در پیش گیرد. اصل عدم جانبداری در واقع وظیفهٔ اصلی دولت غیر درگیر در جنگ است. تا زمانی که دولتهای بیطرف از شرکت مستقیم یا غیر مستقیم در مخاصمه احتراز کنند یا وظایفی را که حقوق بینالملل بر عهدهٔ آنان گذاشته رعایت نمایند، میتوانند از حقوق بیطرفی بهرهمند شوند؛ ولی از سوی دیگر، اگر دولتی که مدعی بیطرفی است به وظایف و تعهّدات خود عمل نکند، این امر به دول درگیر حق میدهد که علیه آن دولت به اقدامات تلافیجویانه متوسّل شوند.[1]

در گذشته شروع جنگهای مسلحانه پس از صدور اعلامیهٔ رسمی انجام میگرفت و متعاقب آن، رعایت قواعد بیطرفی برای کشورهای ثالث ضرورت مییافت، ولی امروزه به علت تحوّلات در ارتباطات، شروع جنگ الزاماً نباید به دوَل ثالث بهطور رسمی اعلام گردد تا به تعهّدات بیطرفی خود عمل کنند. همچنین امروزه نیازی نیست که دوَل ثالث اعلامیههای خاصی مبنی بر تشریح مواضع خود و سیاست امتناع از شرکت در جنگ و در نتیجه رعایت تعهّدات بیطرفی منتشر کنند. این دولتها میتوانند قوانینی وضع کرده یا بیانیههایی منتشر کنند که وظایف و حقوق آنها را برای مقامات و اتباع خود یا دول متخاصم بیان کند.[2]
اصول بیطرفی در جنگ
چهار تکلیف اصلی بر عهدهٔ کشور بیطرف گذاشته شدهاست؛ این تکالیف عبارتند از:[3]
الف) اصل عدم جانبداری از طرفین محاربه
ب) اصل خودداری از دادن کمک مادّی به طرفین محاربه جهت استفاده در جنگ
ج) اصل جلوگیری از اقدامات خصمآمیز در محدودهٔ صلاحیت دولت بیطرف و ممانعت از استفاده از سرزمین خود بهعنوان پایگاهی جهت عملیات خصمانه
د) اصل پذیرش و رعایت برخی اقدامات محدودکننده که توسط دوَل متحارب علیه تجارت خصوصی دوَل بیطرف در دریای آزاد انجام گیرد
فهرست کشورهای بیطرف
کشور | دوره (های) بیطرفی |
---|---|
![]() |
۱۹۲۰–۱۹۳۸ (پس از جنگ جهانی اول تا انضمام به آلمان) ۱۹۵۵–تاکنون |
![]() |
۱۹۴۹–تاکنون |
![]() |
۱۹۳۵–۱۹۳۹ (در جنگ زمستان) ۱۹۵۶–تاکنون (پس از بازگشت منطقه اجارهای پورککالا) |
![]() |
۱۹۳۹–تاکنون[4] |
![]() |
۱۹۴۷–تاکنون |
![]() |
۱۸۶۸–تاکنون |
![]() |
۱۹۸۰–تاکنون |
![]() |
۱۹۳۰–تاکنون |
![]() |
۱۹۱۴–۱۹۱۸ ۲۰۱۵–تاکنون |
![]() |
۱۹۹۴–تاکنون |
![]() |
۱۹۸۹–تاکنون |
![]() |
۲۰۰۹–تاکنون |
![]() |
۲۰۰۷–تاکنون |
![]() |
۱۹۶۵–تاکنون |
![]() |
۱۸۱۴–۱۹۱۸ (در جنگ داخلی فنلاند) ۱۹۱۹–تاکنون |
![]() |
۱۸۱۵–تاکنون |
![]() |
۱۹۹۵–تاکنون |
![]() |
۲۰۱۲–تاکنون |
![]() |
۱۹۲۹–تاکنون |
کشورهای بیطرف پیشین
کشور | دوره)های (بیطرفی |
---|---|
![]() ![]() |
۱۹۱۴–۱۹۱۸ (در جنگ جهانی اول) ۱۹۳۹–۱۹۴۵ (در جنگ جهانی دوم) |
![]() |
۱۹۱۴–۱۹۱۸ (در جنگ جهانی اول) ۱۹۶۸ (تلاش برای بیطرفی در بهار پراگ) |
![]() |
۱۹۳۹–۱۹۴۵ (تلاش برای بیطرفی در جنگ جهانی دوم) |
![]() |
۱۸۳۹–۱۹۱۴ (در جنگ جهانی اول) ۱۹۳۶–۱۹۴۰ (در جنگ جهانی دوم) |
![]() |
۱۹۱۴–۱۹۱۸ (در جنگ جهانی اول) ۱۹۳۹–۱۹۴۵ (در جنگ جهانی دوم) |
![]() |
۱۹۵۵–۱۹۷۰ (در جنگ ویتنام) |
![]() |
۱۸۶۴–۱۹۴۰ (پس از جنگ دوم شلسویگ تا جنگ جهانی دوم) |
![]() |
۱۹۳۸–۱۹۳۹ (در جنگ جهانی دوم) |
![]() |
۱۹۱۴–۱۹۱۸ (در جنگ جهانی اول) |
![]() |
۱۹۵۶ (تلاش برای بیطرفی در دوران انقلاب مجارستان) |
![]() |
۱۹۱۴–۱۹۱۸ (در جنگ جهانی اول) ۱۹۳۹–۱۹۴۵ (در جنگ جهانی دوم) |
![]() |
۱۹۱۴–۱۹۱۵ (در جنگ جهانی اول) |
![]() |
۱۹۵۵–۱۹۷۵ (در جنگ ویتنام) |
![]() |
۱۹۳۸–۱۹۳۹ (در جنگ جهانی دوم) |
![]() |
۱۹۳۹ (در جنگ جهانی دوم) |
![]() |
۱۸۳۹–۱۹۱۴ (در جنگ جهانی اول) ۱۹۲۰–۱۹۴۰ (در جنگ جهانی دوم) |
![]() |
۱۸۳۹–۱۹۴۰ (در جنگ جهانی دوم) |
![]() |
۱۸۱۴–۱۹۴۰ (در جنگ جهانی دوم) |
![]() |
۱۹۳۲–۱۹۴۵ (در جنگ جهانی دوم) |
![]() |
۱۹۱۴–۱۹۱۸ (در جنگ جهانی اول) ۱۹۴۰–۱۹۴۵ (در جنگ جهانی دوم) |
![]() |
۱۹۴۰–۱۹۴۵ (در جنگ جهانی دوم) |
![]() |
۱۹۱۴–۱۹۱۷ (در جنگ جهانی اول) ۱۹۳۹–۱۹۴۱ (در جنگ جهانی دوم) |
![]() |
۱۹۹۰–۲۰۱۴ (در بحران اوکراین) |
![]() |
۱۹۴۰–۱۹۴۱ (در جنگ جهانی دوم) |
![]() |
۱۹۴۹–۱۹۹۲ |
جستارهای وابسته
منابع
- Francis Anthony Boyle (پاییز ۱۳۷۵). «سیاست خارجی آمریکا در جنگ ایران و عراق». lجله سیاست دفاعی شماره ۱۶–۱۵. بایگانیشده از اصلی در ۱ نوامبر ۲۰۱۳. دریافتشده در ۳۱ مارس ۲۰۱۲.
- Francis Deak & Philip C. Jessup (۱۹۳۹)، A Colloection of Neutrality Laws, Regulations and Treates of Various Countries، Washington: Washington, D.C. Carnegie endowment for international peace
- «مسئولیت دولتها در برابر تجاوز و نقض اصول حقوق بینالملل»، تحلیلی بر جنگ رژیم عراق علیه جمهوری اسلامی ایران، تهران: اداره کل حقوقی وزارت امور خارجه، ۱۳۶۷
- Neutrality in the 21st century - Lessons for Serbia. ISAC Fond. 2013.