فیله ورین
فیله ورین، روستایی از توابع بخش طارم سفلی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
اطلاعات کلی | |
---|---|
کشور | ![]() |
استان | قزوین |
شهرستان | قزوین |
بخش | بخش طارم سفلی |
دهستان | نیارک |
نام محلی | پیلهورین |
نامهای قدیمی | پیلهورین |
مردم | |
جمعیت | ۱۳۸ نفر (سرشماری ۹۵) |
اطلاعات روستایی | |
کد آماری | ۲۳۳۱۸۶ |
رهآورد | لبنیات، میوهجات و قالی |
پیششمارهٔ تلفن | ۰۲۸ |
جغرافیا
روستای فیلهورین (پیلهورین)، در شمال غربی استان قزوین و در فاصله ۳۳ کیلومتری روستای نیارک، مرکز دهستان نیارک ، در جنوب بخش طارم سفلی قرار دارد. فاصله روستا تا شهر قزوین از طریق جاده نیارک، حدود ۱۵۰ کیلومتر و از طریق اتوبان قزوین-زنجان ۱۲۴ کیلومتر است. روستای فیلهورین در منطقهای کوهستانی و در دامنه کوه واقع شده و دارای معماری پلکانی که خاص نواحی مرتفع و شیب دار است، میباشد. رودخانه نسبتاً پرآبی به نام اؤرکن چایی که از ارتفاعات روستای انجیلین سرچشمه گرفته ، با گذر از این روستا، زمین های پایین دست را سیراب نموده و نهایتاً در نزدیکی لوشان به رودخانه شاهرود میریزد. کوهستان های این روستا محل رویش گیاهان دارویی مختلف و فراوان در فصل بهار است و محیطی مناسب برای دامداری پدید آورده است.[1]
جمعیت
این روستا در دهستان نیارک قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۷ نفر (۴۱خانوار) بودهاست. مردم روستای فیلهورین به زبان ترکی آذربایجانی صحبت میکنند و شغل آنها عمدتاً کشاورزی، باغداری، دامداری و قالی بافی است.[1]
دین
مردم روستا مسلمان شیعه هستند. در این روستا بقعه امامزادهای موسوم به امامزاده عبدالله که در بین مردم محلی به شاهزاده عبدالله شهرت دارد، واقع شده است. اين بقعه داراي ضريحي فلزي و در آمد دار بوده و درسال دو بارغباروبي مي گرددو گنبدي دوپوش از جنس ايزوگام پوشيده است و داراي مساحتي به متراژ۱۰۰ متر بوده و سرويس هاي تازه سازي به متراژ ۸ متر مردانه و زنانه دارد و در حالحاضر در حال ساخت زائرسرا در قسمتي مي باشد كه نيمه كاره بوده و به متراژ ۵۰ مترمي باشد و لازم به اعتبار دارد. بقعه شامل دو اتاق تو در توست که مرقد امامزاده در اتاق دوّم قرار گرفته و ابعاد آن ۵×۶ متر است و در وسط آن ضریح آهنى به ابعاد ۲×۲۰/۱ متر قرار دارد. کف و دیوارهاى داخل و خارج بقعه با سنگ مرمر تزیین شده و بر روى بقعه نیز گنبدى به شکل کلاه خودى به قطر ۲ و ارتفاع ۳ متر است که در ساقه آن ۸ پنجره جهت نورگیرى تعبیه شده است.[2]
منابع
- «نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار ایران. بایگانیشده از اصلی در ۱ ژانویه ۲۰۱۳. دریافتشده در ۱ ژانویه ۲۰۱۳.