فرهنگنامه ایران
فرهنگنامه ایران (با نام قبلی «فرهنگنامه ایران باستان») و با زیرعنوان «دانشنامه فرهنگ و تمدن ایران و پیرامون آن» یک دانشنامه به زبان فارسی با موضوع ایران است. فرهنگنامه ایران به مطالب و موضوعهایی میپردازد که با فرهنگ و تمدن ایران و پیرامون آن در پیوند است. محدوده زمانی این فرهنگنامه از دوران پیش از تاریخی تا اواخر عصر قاجار است.[1]
نویسنده(ها) | رضا مرادی غیاثآبادی |
---|---|
عنوان اصلی | فرهنگنامه ایران: دانشنامه فرهنگ و تمدن ایران و پیرامون آن |
کشور | ایران |
زبان | فارسی |
موضوع(ها) | کتابهای مرجع- دائرةالمعارفها- ایرانشناسی |
انتشار | ۱۳۹۳ |
گونه رسانه | کتاب چاپی |
شمار صفحات | ۸۴۸ صفحه. |
شابک | شابک ۹۷۸−۹۶۴−۰۴−۹۶۳۹−۸ |
از سلسله مقالات دربارهٔ |
ایرانشناسی |
---|
|
موضوع مدخلهای این فرهنگنامه از جمله عبارتند از: دورههای باستانشناسی، سکونتگاهها، آثار و بناهای باستانی، سنگنگارهها، خطها و زبانها، کتیبهها و متون کهن، متون ادبی و علمی، شخصیتهای تاریخی و اسطورهای، نامهای اوستا و شاهنامه، هنرمندان، ادیبان و شاعران، جشنها و گردهماییهای مردمی، مناسبتهای تقویمی و باورهای کیهانی، هنرهای مردمی و صنایع دستی، موسیقی و خوشنویسی، اوزان و مقیاسها، تاریخنامهها و جغرافینامهها، تاریخنگاران و جغرافینویسان، شرقشناسان، سفرنامهنویسان[2] و بخصوص مظاهر هویت ایرانی در قبال یونسکو و آنچه به میراث فرهنگی ناملموس و مرکز مطالعات منطقهای حفاظت از آن مرتبط است.[3]
به گفته خبرگزاری کتاب ایران نسخه مخصوص نوجوانان یکی از برنامههای در دست اجرای فرهنگنامه ایران است.[4]
مشخصات
ویرایش نخست و اصلی این فرهنگ در سال ۱۳۹۲ به پایان رسید.[5] در این فرهنگنامه تلفظ کلمات و سرواژهها با استفاده از زیر و زبرهای استاندارد خط و زبان فارسی نوشته شدهاند.[6] گفته شده که فرهنگنامه ایران اثری غیروابسته است که از بودجه یا حمایت دولتی یا نهادی استفاده نمیکند.[7] اما به نظر میرسد انتشارات آگاه در چاپ و نشر آن همکاری داشتهاست.[8] این فرهنگنامه دارای ۵۰۰۰ مدخل ایرانشناسی است و در نگارش آن از ۵۰۰ قطعه عکس استفاده شده است.[9]
برخی دیگر از ویژگیهای این فرهنگنامه عبارت است از:
- تلفظ مدخلها و نامها با علائم هجاوندی زبان فارسی
- دارای مدخلهای مرتبط با زبان و فرهنگهای حوزهٔ فرهنگی ایران و کشورهای همسایه آن
نسخهٔ آنلاین فرهنگنامه ایران فاقد تمامی مدخلها و متن کامل آنها است. همچنین نسخهٔ آنلاین بدون تصویرهای منتشر شده در نسخهٔ چاپی است. عدهای این را نقصان نسخهٔ آنلاین میشمارند و معتقدند تمامی کتابهای مرجع میباید دارای نسخهٔ آنلاین کامل و رایگان باشند.
پیوند به بیرون
جستارهای وابسته
منابع
- کتابخانه ملی.
- گزارش خبرگزاری ایسنا.
- مرثیهای برای تار ایرانی و مرکز مطالعات منطقهای حفاظت از میراث فرهنگی ناملموس.
- خبرگزاری کتاب ایران: فرهنگنامهای که جایش خالی بود.
- گزارش وبگاه پژوهشهای ایرانی.
- گزارش اقتصاد ایران آنلاین.
- درباره فرهنگنامه ایران بایگانیشده در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine.
- این کتاب در وبگاه انتشارات آگاه.
- «انتشار کتاب فرهنگنامه ایران». دریافتشده در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۵.