زبان شانگهایی

زبان شانگهایی (چینی ساده‌شده: 上海话، چینی سنتی: 上海話، پین‌یین: Zaonhegho) یا زبان هو گونه‌ای از چینی وو است که در مناطق مرکزی شهر شانگهای تکلم می‌شود. گویشوران این زبان دارای فهم متقابل نسبت به سایر زبان‌های چینی مثل ماندارین نیستند. شانگهایی زبان میانجی تمام ناحیه دلتای رود یانگ تسه و با حدود ۱۴ میلیون سخنور، بزرگترین تک‌زبان چینی وو است.

شانگهایی
上海話 / 上海话, Zaonhegho
上海閒話 / 上海闲话, Zaonhe-ghegho
滬語 / 沪语, Wu nyu
بیان[z̥ɑ̃̀héɦɛ̀ɦò], [ɦùɲý]
زبان بومی درچین
منطقهشانگهای و مناطق اطراف دلتای رود یانگ تسه
قومیتمردم شانگهایی
شمار گویشوران
۱۰–۱۴ میلیون  (۲۰۱۳)
چینی-تبتی
کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹
ایزو ۶–۶۳۹suji
فهرست لینگوییست
wuu-sha
گلاتولوگshan1293  (شانگهایی)[1]
زبان‌شناسی79-AAA-dbb>
نقشه گویش‌های وو، شانگهایی به رنگ جگری در گوشهٔ بالا و راست تصویر

جستارهای وابسته

منابع

  1. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "شانگهایی". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ زبان شانگهایی موجود است.
نسخهٔ Wu ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.