سهرابکشی
سهرابکُشی نمایشنامهای است از بهرام بیضایی از دههٔ ۱۳۷۰[1] بر اساسِ داستانِ «رستم و سهراب» از شاهنامهٔ فردوسی.[2]
سهرابکشی | |
---|---|
نویسنده | بهرام بیضایی |
شخصیتها | |
زبان اصلی | فارسی |
از سلسله مقالات دربارهٔ |
![]() |
---|
فهرستهای کارها |
دیـگر |
|
|
متن
نمایشنامه در سالهای ۱۳۷۳ و ۱۳۷۸ نوشته شد. پیش از چاپش به صورتِ کتاب در ۱۳۸۶ (انتشارات روشنگران و مطالعات زنان) نسخهای پیشین از پارهای از آن زیرِ عنوانِ «پارههایی چند از مویهی تهمینه» در شمارهٔ ۵۷ مجلّهٔ بخارا (زمستانِ ۱۳۸۵) آمد. این کمابیش همان پاره بود که مژده شمسایی در ۵ دی ۱۳۸۵ در شبِ بخارای بهرام بیضایی خوانده بود.
در نظرِ دیگران
اشکان غفّار عدلی سهرابکشی را با افسانهٔ اُدیپ سنجیده و پسرکُشی در نمایشنامهٔ بیضایی را تمثیلی از شکستِ «تجدّد» برابرِ «سنّت» در ایران دانسته است.[3] بیضایی در یک سخنرانی در ۱۴ مارس ۲۰۱۳ در دانشگاه استنفورد در پاسخِ پرسشی گفته که این دست تحلیلهای داستانهای کهن، که نمونههایی از پیر پائولو پازولینی دارد تا سپستر در ایران، چندان معتبر نیست.
نمایش
سالِ ۱۳۸۸ بیضایی میخواست این نمایشنامه را در تهران به نمایش درآورد، که اجازهٔ دولتی نیافت؛[4] و این کار دیگر مقدورش نشد.
پانویس
منابع
- − (۳۱ خرداد ۱۳۸۶). «بیضایی: ترجیح میدهم سهرابکشی را به صحنه ببرم». آفتاب یزد (۲۰۹۹): ۱۰.
- − (۲۵ تیر ۱۳۸۶). «بهرام بیضایی، سهرابکشی را برای اجرا ارائه کرد». آفتاب یزد (۲۱۲۰): ۱۰.
- − (۲۵ تیر ۱۳۸۶). ««سهرابکشی» بهرام بیضایی در تئاتر شهر». سرمایه (۵۰۶): ۱۶.
- − (۱۶ شهریور ۱۳۸۸). «اجرای «تاراجنامه» و «سهرابکشی» بیضایی لغو شد». اعتماد (۲۰۴۶): ۱۲.
- − (۷ آذر ۱۳۹۶). «بیضایی و نقالی بهاره جهاندوست». ایران (۶۶۵۳): ۲۲.
- بیضایی، بهرام (زمستان ۱۳۸۶). «سالشمار زندگی و آثار بهرام بیضایی». سیمیا. تهران (۲): ۱۴–۲۸ – به واسطهٔ نورمگز.
- حسینی، مریم؛ وهابی دریاکناری، رقیه (بهار و تابستان ۱۳۹۶). «بازنمود موضوع و شگردهای ادبی در آثار بهرام بیضایی». ادب فارسی. تهران (۱۹): ۱۹–۳۸ – به واسطهٔ نورمگز.
- غفّار عدلی، اشکان (۱۳۸۶). «حکایت نه چندان قدیمی پدران و پسران». اعتماد (۱۵۷۹): ۱۱.