رضا عباسی
رضا عباسی (درگذشته ۱۰۴۴هـ / ۱۶۳۵ م) مشهورترین نقاش زمان شاه عباس صفوی، استاد بنام خطاطی و مینیاتور و فرزند مولانا علیاصغر کاشی است.[2]
رضا عباسی | |
---|---|
![]() نگارهای از رضا عباسی که بعد از مرگ او و توسط جانشینش، معین مصور کشیده شدهاست. | |
زادهٔ | ۱۵۶۵ کاشان |
درگذشت | ۱۰۴۴ هجری ۱۶۳۵ تبریز |
ملیت | ایرانی |
دوره | صفویه |
مکتب | مکتب اصفهان |

زندگی
مراودههای سیاسی و بازرگانی با کشورهای اروپا، در زمان شاه عباس، موجب رواج نقاشیهای ایتالیایی در بازار اصفهان شده بود. رقابت دربار صفوی با دربار هنرپرور و با شکوه جهانگیر پادشاه گورکانی یا مغولی هند از یک سو و با دربار امپراتوری عثمانی در دیگر سو نیز سبب دیگری برای توجه به هنرمندان در این زمان بود. در این میان آقا رضا نامی سرآمد همه هنرمندان و نقاشان اصفهان گردید. شاه عباس او را به خود منسوب کرد و از آن پس به نام رضا عباسی مشهور شد.[3]
فعالیت هنری
ساختن بناهای متعدد در زمان شاه عباس اول در اصفهان، گونهای تازه از نقاشی را به وجود آورد. پیش از آن در زمان شاه اسماعیل و شاه طهماسب، نقاشان بزرگ چون کمال الدین بهزاد به تصویر کردن کتابهای خطی میپرداختند. اما در این دوره نقاشی بر روی دیوارها و کشیدن تصاویر بزرگ برای تزیین بناها مرسوم گردید.
رضا عباسی در فاصله سالهای ۱۶۳۹-۱۶۱۸ پردههای نقاشی بسیار آفرید که در آنها به جای انبوه درباریان، تنها صورت یک یا دو آدمی زیبا نقش میشد. در این تصویرها رنگ آمیزی لباس و صورت و تزئینات و تجملات صحنه درخششی چشم گیر دارد. اما مهارت رضا عباسی، که بیشتر به نقاشی سیاه قلم تمایل داشت، در تصویر طبیعت و حالات روحی و اخلاقی مردم عادی بود.
از دیگر آثار باقیمانده از وی میتوان به طراحی کاشیهای سقف و زیر گنبد عظیم مسجد شاه اصفهان اشاره کرد.[1]
نگارخانه
- دو عاشق تابلو نقاشی دو عاشق، ۱۶۳۰
- پرترهٔ شاهزاده گرجی با امضای رضا عباسی

جستارهای وابسته
پانویس
- سقف مسجد شاه اصفهان و ۹ سقف زیبای دیگر جهان، بیبیسی فارسی
- رضا عباسی نقاش را نباید با علیرضا عباسی، خوشنویس همزمان او که هر دو در دربار سلطنت شاه عباس بزرگ مشغول به کار بودند، اشتباه گرفت.
- «نوابغ تاریخ ایران - پایگاه میهن». بایگانیشده از اصلی در ۳۰ اکتبر ۲۰۰۷. دریافتشده در ۱۱ اوت ۲۰۰۷.