الرحمن
سوره الرحمن سوره ۵۵ از قرآن است و ۷۸ آیه دارد و در مکه نازل شده است.
الرحمن | |||||
---|---|---|---|---|---|
دستهبندی | مدنی | ||||
اطلاعات آماری | |||||
شمارهٔ نزول | ۹۷ | ||||
جزء | ۲۷ | ||||
شمار آیهها | ۷۸ | ||||
شمار واژهها | ۳۴۹ | ||||
شمار حرفها | ۱۷۰۸ | ||||
متن سوره | |||||
![]() | |||||
|
|
محتوای سوره
این سوره به طور کلی بیانگر نعمتهای مختلف معنوی و مادی خداوند است که بر بندگان خود ارزانی داشته و آنها را غرق در آن ساخته است به طوری که می توان نام این سوره را "سوره رحمت" یا "سوره نعمت" گذارد و به همین دلیل با نام مبارک "الرحمن" که رحمت واسعه الهی را بازگو میکند آغاز شده و با جلال و اکرام خداوند پایان گرفته است و ۳۱ بارجمله ﴿فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴾ که به وسیله آن از بندگانش بر نعمتهای خود گواه می گیرد در آن ذکر شده است .
می توان محتوای این سوره را به چند بخش تقسیم کرد:
- بخش اول که مقدمه و آغاز سوره است از نعمتهای بزرگ خلفت، تعلیم و تربیت، حساب و میزان، وسایل رفاهی انسان و غذاهای روحی و جسمی او سخن می گوید.
- بخش دوم توضیحی است بر مساله چگونگی آفرینش انس و جن.
- بخش سوم بیانگر نشانهها و آیات خداوند در زمین و آسمان است .
- بخش چهارم از نعمتهای دنیوی فراتر رفته، سخن از نعمتهای جهان دیگر است که نعمتهای بهشتی اعم از باغها، سرچشمهها، میوهها، همسران زیبا و با وفا و انواع لباسها توضیح داده شده است.
- و بالاخره در بخش پنجم این سوره اشاره کوتاهی به سرنوشت مجرمان و قسمتی از مجازاتهای دردناک آنها آمده است.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.